The Next One

November 9, 2008

ვბრუნდები
ცივ
თბილ
თბილისში სადაც არავინ მელოდება, არც მე ველოდები რამეს. სიჩუმეა, ისეთი სიჩუმეა სადაც როცა ვარ არაფერი მესმის, წვეთების ხმაც აღარ მესმის ზღვის ხმაც აღარ მესმის, და რაც ყველაზე ჩუმია – სიყვარულის აღარ მესმის..

მე ვწერ, ერთი ადამიანისთვის, – შენთვის

გეხვეწები პირველი ხუთი სტრიქონი კიდევ ერთხელ წაიკითე… ან ბევრჯერ.. მე ძალიან ბევრჯერ წავიკითხე და ვერაფერს მივხვდი, იქნებ შენ მიხვდე რამეს. =)

არ მინდა, რომ მოსაწყენი იყოს და არც ის მინდა, რომ სწრაფად წაიკითხო

ვიხსენებ..

ყველაფერი ყოველთვის რაღაცით იწყება, ჩემი ზაფხულიც დაიწყო, იმით რომ წავედი, ეს ზუსტად ისეთი წასვლა იყო როგორიც შენ გიყვარს – წასვლა რომელიც დარჩენას სჯობს იმიტომ, რომ სიახლეს მოგიტანს.

სიახლეს ვეძებ, იმისთვის რომ მივხვდე მჭირდება თუ არა.

რაღაცეები უნდა გამოვტოვო =) ძალიან წყვეტილია ვიცი მაგრამ ზუსტად ასეთია იმდროს ჩემი აზრები.. წყვეტილი ისევე როგორც წერტილები.. ორი წერტილი

მდინარე შემხვდა, შემხვდა როცა ზღვას ვეძებდი.. ქვებს ვეძებდი.. პატარა ქვებს ვეძებდი რომლებიც ძალიან გვანან ერთმანეთს და არასდროს არ არიან ერთად..
იცი? სამი თავისებური  ხმა აქვს – როცა მოდის  სისინით, როცა ბრაზდება და ჩქეფს და როცა წყნარდება.. სამივე ერთად ცხოვრებაა, მდინარის ცხოვრება,                 ნამდვილია =)

არასდროს არ მიფიქრია მდინარის პირას და ვხვდები, რომ ბევრად საინტერესოა ვიდრე მდინარის გარეშე ფიქრი, გეხმარება, ტვინში ფორებს გიხსნის, გაწვება მიყავხარ, თავისთან მიყავხარ , უცებ გაფხისლებს და გახვედრებს, რომ შენ ისევ მდინარის ნაპირას ხარ, მარტო.. იმდენ რამეს მივხვდი მდინარის პირას, რომ ალბათ მართლა წამიყვანა თავისთან ცოტა ხნით.. რაც მე არ მახსოვს , მაგრამ დაბრუნება მახსოვს ცივი დაბრუნება რომელიც ქვაზე ცივი იყო იმ ქვაზე ცივი რომელზეც ვიჯექი..

სიცივე –
ძალიან თბილია
ვხვდები როგორ ცივდება და მიხარია, რომ ცივდება იმიტომ, რომ ვიცი ეს ჩემი სიცივეა და ყველაზე თბილი სიცივეა.
მე მახსოვს შენი სითბო, ძალიან თბილი და კარგი სითბო რომელიც გაცივდა რაღაცის გამო  ძალიან გაცივდა, ყინულივით. შენ გაცივდი და ეს საშინელებაა მაგრამ იცი რომ მე ეს ძალიან მიხარია? იცი რატომ?  მე ვიცი =)    შენ ჩემში გაცივდი და სამუდამოდ დარჩი ჩემში ცივი ისეთი ცივი რომელიც მწვავს ისეთი თბილია.. და არასდროს არაფერი აღარ მოუვა იმიტომ რომ უკვე ჩემია, ჩემში გაციებული და არა სხვაგან.. . .  .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.